Zgromadzenie Izb Sądu Najwyższego ustanawia wytyczne dotyczące niewykonania postanowienia umownego 

Zjednoczone Izby Sądu Najwyższego (SCJ) stoją na stanowisku, że w przypadku, gdy powództwo dotyczące rozstrzygnięcia umowy było już przedmiotem postępowania sądowego i nie uwzględniono podnieszonej podstawy roszczenia, można ponownie wnieść to samo powództwo w przypadku dalszego niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez dłużnika. 

Orzecznicze kryterium zawarte jest w wyroku nr. SCJ-SR-23-0031 z dnia 29 maja 2023 r., w którym wyjaśnia, że to sąd pierwszej instancji ma za zadanie rozstrzygnąć, czy brak zapłaty ceny nadal stanowi podstawę do rozwiązania umowy, oraz – w ramach swoich uprawnień – ustalić, czy z prawnego punktu widzenia może to być ważne, czy też nie. 

“Argumentacja przeciwna byłaby nieprawidłowa z prawnego punktu widzenia, ponieważ umowa, której dotyczy niewykonanie zobowiązania płatniczego przez kupującego w odniesieniu do należnego świadczenia, spowodowałaby powstanie sytuacji prawnej niejasnej, prowadzącej do utraty przez sprzedającego prawa do uzyskania zapłaty jako wynagrodzenia za sprzedaną rzecz” – stwierdza wspomniany wyrok. 

W związku z tym Izby Zjednoczone uchylają wyrok cywilny nr 1303-2018-SSEN-00032, wydanego w dniu 22 stycznia 2018 r. przez Trzecią Izbę Izby Cywilnej i Handlowej Sądu Apelacyjnego Okręgu Narodowego i przekazuje je do Drugiej Izby Izby Cywilnej i Handlowej Sądu Apelacyjnego tej samej jurysdykcji. 

“Z przedstawionego stanu postępowania wynika, że nawet jeśli Sąd Najwyższy wykroczył poza zakres swoich kompetencji, rozpatrując odpowiedź na pozew poza granicami swojej właściwości i kontroli procesowej, postąpiliśmy w kierunku uchylenia zaskarżonego orzeczenia, kierując się własnym rozumowaniem opartym na powiązaniu zasady mocy rzeczy osądzonej oraz względności umów, zgodnie z łączną interpretacją artykułów 1108, 1184, 1304,  1350, 1351, 1599 i 1654 Kodeksu cywilnego, po stwierdzeniu istnienia zarzucanych wad w zaskarżonym wyroku” – tak uzasadniono decyzję połączonych izb. 

Wyrok wydali sędziowie Luis Henry Molina Peña, Manuel R. Herrera Carbuccia, Francisco A. Jerez Mena, Fran E. Soto Sánchez, Justiniano Montero Montero, Rafael Vásquez Goico, Napoleón R. Estévez Lavandier, Moisés A. Ferrer Landrón, Francisco A. Ortega Polanco, Julio César Canó, Etanislao Rodríguez oraz Arelis Ricourt.   

Aby zapoznać się z pełną treścią orzeczenia, proszę kliknąć poniższy link: https://poderjudicial.gob.do/wp-content/uploads/2023/12/Sent.-SCJ-SR-23-00031.pdf 

Źródło