Izba Karna SN (Sąd Najwyższy) decyduje, że środki zapobiegawcze mogą zostać zmienione lub ustać po osiągnięciu swojego celu 

Izba Karna Najwyższego Sądu Sprawiedliwości potwierdziła orzecznicze stanowisko dotyczące cech środków przymusu, które mają charakter tymczasowy i oznaczają, że będą stosowane w celu osiągnięcia konkretnego celu, a także że powinny ulec zmianie lub zostać zniesione, gdy zmienią się okoliczności lub gdy cel, do którego zmierzają, przestanie być realizowany. 

Wyrokiem nr SCJ-SS-23-0347, z dnia 31 marca 2023 r., sędziowie Izby Karnej uznali, że zróżnicowanie tych środków oznacza, iż należy wziąć pod uwagę stopień istniejącego zagrożenia oraz ryzyko, na jakie narażone jest postępowanie, dlatego też środki te stosuje się w celu zapewnienia obecności oskarżonego w kolejnych etapach postępowania. 

“Druga Izba Sądu Najwyższego stwierdza, że wniosek o umorzenie postępowania z powodu upływu maksymalnego terminu jego trwania, złożony przez oskarżonego José Ivána Betancesa Perdomo, nie może zostać uwzględniony, jak wyjaśniono powyżej i jak wynika z akt sprawy”, stwierdzono w orzeczeniu. 

Sędziowie Izby Karnej Najwyższego Sądu Sprawiedliwości (SCJ) uchyliły w całości wyrok nr. 125-2020-SSEN-00046, wydanego przez Izbę Karną Sądu Apelacyjnego Okręgu Sądowego San Francisco de Macorís, nakazującego przekazanie sprawy do tej samej jurysdykcji, aby w innym składzie rozpatrzyła ona odwołanie. 

Aby zapoznać się z pełną treścią wyroku wydanego przez sędziów Francisco Antonio Jereza Menę (przewodniczącego Izby Karnej Sądu Najwyższego), Nancy I. Salcedo Fernández, Maríę G. Garabito Ramírez oraz Francisco Antonio Ortegę Polanco, proszę kliknąć poniższy link: https://poderjudicial.gob.do/wp-content/uploads/2023/10/SCJ-SS-23-0347.pdf 

Źródło

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *